Çünkü Sevmiyordun Sevemezdin Sen

Sen..

Biliyordun belki de...

Belki de...

Belki de bu yüzden o denli içten ama o denli soğuktun. Çünkü sevmiyordun, sevemezdin sen!

Sen; gözlerinde sağanak bir Beyoğlu yağmuru taşırken uzaklara, ben başlı başına isli bir başkent olmuştum o yağmuru hissedemeyen Kızılay`da... Sokaklar dar, caddeler sessiz belli bir saatten sonra burda. Binalar çevreliyor hayatımın şah damarını ve gece yarısına yaklaşırken hiç bir yürekte martı sesine karışan dalgalar ve vapur mizansenleri yankılanmıyor. Belki de sen bunları biliyordun. Çünkü sevmiyordun, sevemezdin sen...Sen; gözlerinde sağanak bir Beyoğlu yağmuru taşırken uzaklara, ben başlı başına isli bir başkent olmuştum o yağmuru hissedemeyen Kızılay`da... Sokaklar dar, caddeler sessiz belli bir saatten sonra burda. Binalar çevreliyor hayatımın şah damarını ve gece yarısına yaklaşırken hiç bir yürekte martı sesine karışan dalgalar ve vapur mizansenleri yankılanmıyor. Belki de sen bunları biliyordun. Çünkü sevmiyordun, sevemezdin sen...

Haydarpaşa - Kadıköy arasında oval adımlar sayıyordum oysa ki... Oysa ki her bir adım, senin adın ve isminin geçtiği her cümlede bir hayal kırıklığıydı olmayışı adımın. Madem ki en büyük sebeptir yanında olmayışım, o halde sessiz bir Tunalı akşamında İstanbul`u yad edip içmek en büyük yanlışım! Sen belki de biliyordun olanları. Çünkü sevmiyordun, sevemezdin sen...Haydarpaşa - Kadıköy arasında oval adımlar sayıyordum oysa ki... Oysa ki her bir adım, senin adın ve isminin geçtiği her cümlede bir hayal kırıklığıydı olmayışı adımın. Madem ki en büyük sebeptir yanında olmayışım, o halde sessiz bir Tunalı akşamında İstanbul`u yad edip içmek en büyük yanlışım! Sen belki de biliyordun olanları. Çünkü sevmiyordun, sevemezdin sen...

Yaz sarkıyor baharın iç cebinden... Üsküdar gibi olmasa da, Çankaya da iyidir seyre dalmak mevzu bahis olunca. Elimde bir demet begonya ve bahar gecelerinde ölüm çok uzak gelir ya... Uykuya dalmadan önce işte böyle kokuyor artık Ankara. Suskunluk basıyor birden içimi... Konuşmaya cüret etmek ne haddime!? Buralara bir çok şey yakışıyor da benliğim hala serzenişte. ``Şu Ankara`da bir deniz yok, bir de sen..!`` Yok, yetmiyor işte... Ama sen zaten biliyordun bunları... Çünkü sevmiyordun, sevemezdin sen...

Tiyatro sahnelerine benzeyen bir yaşantıda ben isli bir Ankara`yı, sen ise güzel bir İstanbul`u oynarken gerek var mıydı hayalleri süsleyen mutlu sonlar kurgulamaya? Hatta gündüzü evvel ki geceden belli replikleri sarf etmek için neden bu kadar uğraştık asla yaşanamayacak yarınlara? Hangi tenlerin yağmuruydun ki beşinci mevsimde yağdın hayatıma? Bu sorular yüzünden şimdilerde çocuk olasım geliyor inatla... ``Üstüm-başım siyaset kokuyor anne! Beni İstanbul`da yıkar mısın..?``

Yine de sen tabi ki biliyorsun bunları... Çünkü hala sevmiyorsun, sevemezsin sen..!

Korhan Bora